Ancelotti qo‘l ostidagi Braziliya: Yaponiya sinoviga tayyorgarlik

Eder Militao so‘nggi haftalarda Braziliya lagerida bo‘layotgan o‘zgarishlarni ichkaridan ko‘rayotgan futbolchilardan biri. U Selecao Copa dasturida Carlo Ancelotti qanday qilib besh karra jahon chempionini asta-sekin o‘z qo‘liga moslab olayotgani, ayniqsa, taktik jihatdan qanday burilish qilgani haqida ochiq gapirdi.

Dastlabki o‘yinlarda Braziliya o‘sha odatiy gigantga o‘xshamagan edi. Maydon markazi bo‘shab qolgan, pressing uzilib-uzilib ketgan, himoya bilan hujum orasida uzilish sezilgan. Militaoning eslatishicha, aynan Marokashga qarshi ilk uchrashuvda bu kamchiliklar ayovsiz fosh bo‘ldi.

Ancelotti o‘sha paytda hali izlanayotgan edi. Turli sxemalar, turli juftliklar, turli rollar. U Bruno Guimaraes va Casemiro bilan markazni yopishga harakat qildi, lekin Militao ta’riflaganidek, “bo‘shliq” paydo bo‘ldi: Braziliya o‘sha uchrashuvda markazni boy berdi, raqib ustunlikni qo‘lga oldi. Xato aniq ko‘rindi. Javob esa kechiktirilmadi.

Haiti bilan o‘yindan boshlab, Ancelotti klassik quroliga qaytdi – 4-3-3. Lekin bu safar shunchaki raqamlar to‘plami emas, muvozanatni tiklash vositasi sifatida. Uchlik yarimhimoya, to‘g‘ri joylashtirilgan pressing, chiziqlar orasidagi masofaning qisqarishi – Braziliya asta-sekin o‘zini topdi. Natija kechikmadi: C guruhi birinchi o‘rinda yakunlandi, Shotlandiyaga qarshi 3:0 hisobidagi ishonchli g‘alaba esa bu “tuzatish”ning eng yorqin daliliga aylandi. O‘sha kecha jamoa nihoyat bir butun mexanizmga o‘xshab harakat qildi.

Militao uchun bu o‘zgarishlar kutilmagan emas. U Ancelotti bilan Madridda ham ishlagan, murabbiyning eng katta quroli faqat taktika yoki tajriba emasligini yaxshi biladi. Uningcha, italiyalikni ajratib turadigan jihat – futbolchilar bilan hamkorlikka tayyorligi.

Militao shunday deydi: murabbiy buyruq beribgina qolmaydi, eshitadi. Savol beradi. G‘oya ulashadi. Hatto “Real Madrid”dagi tanaffus paytlarida ham u alohida futbolchilarga yonboshlab borar, maydondagi vaziyatni ularning ko‘zi bilan ko‘rishga urinardi. Himoyachi ta’kidlaganidek, futbolchi ichkaridan ko‘radigan detallarni murabbiy har doim ham payqay olmaydi. Ancelotti ana shu ichki ko‘zga suyanishni odat qilgan. Natijada murabbiy xonasidagi doska bilan maydondagi real ritm o‘rtasidagi masofa qisqaradi, guruh birga o‘sadi.

Braziliya aynan shunday muloqot va moslashuv orqali guruh bosqichini ikki g‘alaba va bitta durang bilan yakunladi. Lekin endi xatoga joy qolmaydi. Oldinda – Yaponiya.

Militao ogohlantirishni unutmaydi. U raqibni yaxshi biladi, 2025 yilda yaponlar tarixda ilk bor Braziliyani mag‘lub etgan o‘sha o‘yinda u zaxirada qolgan bo‘lsa-da, natija butun mamlakatni larzaga solgan edi. Endi esa bu jamoa Yevropa yoki Janubiy Amerika grandlari uchun qulay raqib emas, balki to‘liq shakllangan, o‘ziga ishongan, aniq tizimga ega jamoa sifatida kelmoqda.

Militao fikricha, Yaponiya hozir eng yaxshi davrlaridan birini boshdan kechirmoqda. Ular yillar davomida bosqichma-bosqich o‘sdi, jismoniy tayyorgarlik va taktika uyg‘unlashdi, bu Jahon chempionatida esa o‘sha mehnatning mevasi ko‘rinayapti. Ularning o‘yini to‘xtamaydi, yugurishmaydi – yugurib tugatishmaydi. Har bir to‘p uchun kurash, har bir pressing oxirigacha. Militao aynan shuni urg‘ulaydi: Braziliya bir lahzaga ham bo‘shashmasligi kerak. Yaponiya futbolchilari intizomli, topshiriqni so‘zsiz bajaradigan, o‘zini maydonga tashlaydiganlar.

Bu bahoni sobiq yarimhimoyachi Felipe Melo ham qo‘llab-quvvatlaydi. U yaponlarni bir paytlar “kichik robotlar” deb atagan: hammasini to‘g‘ri bajaradigan, rejadan chetga chiqmaydigan, lekin yetarlicha ijodkor bo‘lmagan jamoa sifatida. Endi esa rasm boshqacha. Melo ta’rifiga ko‘ra, o‘sha “robotlar”ga texnika va yorqinlik qo‘shilgan, intensivlik esa o‘sha-o‘sha, balki yanada oshgan.

Shunga qaramay, sobiq himoyachi Braziliya imkoniyatiga shubha qilmaydi. Uning fikricha, agar Ancelotti shogirdlari ayniqsa Shotlandiyaga qarshi o‘yindagi ritmni qaytara olsa, o‘yin nazoratini o‘z qo‘lida ushlab tursa, bu to‘qnashuvni ortiqcha asabiyatsiz o‘tishi mumkin. Kalit bitta: o‘z o‘yinini majburlash, raqibning yugurishiga emas, o‘z pressing va texnik ustunligiga tayanish.

Braziliya pley-offning dastlabki bosqichiga o‘sha “taktik tuzatish”dan keyingi ishonch bilan kirib kelmoqda. Endi bu tuzatish vaqtinchalik chora bo‘lib qoladimi yoki Ancelotti qo‘l ostidagi yangi Selecao uchun haqiqiy poydevorga aylanadimi – bunga Yaponiya bilan bo‘ladigan keskin 90 daqiqa javob beradi.