Angliya Gana bilan o‘yinda sabr sinovini o‘tdi
Angliya bu safar gol yomg‘iri emas, sabr sinovini ko‘rsatdi. Thomas Tuchel jamoasi Gana qarshisida to‘liq ustunlik qildi, to‘pni deyarli qo‘ldan boy bermadi, lekin hisob baribir 0:0. Maydonda bitta haqiqat yaqqol ko‘rindi: Gana mudofaasi – bu devor.
“Eng jismoniy himoyalardan biri”
O‘yindan keyin Thomas Tuchel raqibni yashirmay maqtadi. U Gana futbolchilarining qat’iyati, intizomi va jismoniy kuchini alohida ajratib ko‘rsatdi. Uning ta’kidlashicha, bu himoya – murabbiylik faoliyatida ko‘rgan eng jismoniy va matonatli bloklardan biri.
Angliya butun o‘yin davomida raqibni bosim ostida ushlab turdi. To‘p nazorati 78,8 foizga yetdi – 1966 yildan beri jahon chempionatlari tarixida birorta jamoa shuncha to‘p nazoratiga ega bo‘lib, gol ura olmagan holat qayd etilmagandi. Statistikada bu raqam chiroyli ko‘rinadi. Tablo esa sovuq: 0:0.
Tuchel baribir ijobiy tomonlarni ko‘proq ko‘rdi. Uningcha, jamoa yetarlicha standart vaziyatlarga ega bo‘ldi, burchak va jarima zarbalari bilan o‘yinni hal qilish imkoni bor edi. Muammo – yakuniy zarbalarda aniqlik yetishmadi.
Tomoshabinlar sabr sinovida
4:2 hisobidagi yorqin start – Xorvatiyaga qarshi ilk o‘yin – muxlislar didini baland qilib qo‘ydi. Shundan keyin hamma Angliya yana shunday hujumkor, erkin futbolni kutdi. Gana esa butunlay boshqa ssenariy taklif qildi: chuqur blok, zich himoya, har bir santimetr uchun kurash.
Tuchel muxlislarning hafsalasi pir bo‘lishi mumkinligini tan oldi. U o‘yinni tomosha qilish qiyin bo‘lganini ham aytdi: bitta jamoa doimiy ravishda hujum qiladi, ikkinchisi esa chizig‘idan chiqmaydi, bo‘shliq topish mushkul, real vaziyatlar kam. Lekin murabbiy bir narsani urg‘uladi – bu jamoa baribir muxlislarni xursand qilishga intiladi va bu yo‘lda ishonch yo‘qolmasligi kerak.
“Uzoq yo‘l oldinda”, dedi u. Turnir endi qiziyapti, guruh bosqichi hali tugagani yo‘q.
Harry Kane uchun ishonch limiti tugamagan
O‘yinning eng shov-shuvli lahzasi 86-daqiqada yuz berdi. Zaxiradan chiqqan Nico O'Reilly bosh bilan zarba berdi, to‘p darvoza to‘sinigiga tegdi va mukammal tarzda Harry Kane oldiga tushdi. Kapitan uchun bundan qulayroq vaziyatni tasavvur qilish qiyin: darvoza oldida, himoyachilar ortda, posbon ojiz.
Kane to‘pni osmonga tepdi.
Stadion bir lahzaga jim bo‘lib qoldi. Ana shu zarba Angliya uchun uch ochko, Gana uchun esa barcha mehnatning chilparchin bo‘lishi mumkin edi. Tuchel keyinroq buni aniq aytdi: bunday imkoniyatdan Kane odatda 100 tadan 99 tasini golga aylantiradi. Bugun o‘sha bitta istisno bo‘ldi.
Murabbiy baribir sardorga bo‘lgan ishonchini yo‘qotmadi. Bunday lahzalar turnir davomida yana qaytadi, degan ishora bor edi – va u paytda Kane odatdagi sovuqqonligiga qaytishi kutiladi.
Turnir mantiqi: ish deyarli bitdi, lekin hali emas
Angliya ikki o‘yindan so‘ng to‘rt ochko to‘pladi. Bu amalda pley-off yo‘llanmasi uchun yetarli bo‘lishi kerak. Shunga qaramay, guruhdagi ish hali yakuniga yetgani yo‘q. Oldinda – Panama bilan uchrashuv, yakshanba emas, shanba kuni.
Bu o‘yin shunchaki formalitet bo‘lib qoladimi yoki Angliya o‘ziga bo‘lgan ishonchni qayta tiklash, hujumdagi o‘tkirligini namoyish etish uchun sahnaga chiqadimi?
Savol aynan shunda. Jamoa Gana devoridan o‘tolmadi, lekin devorga urilib sinmadi ham. Endi esa navbat Panama darvozasiga keladi – Angliya yana gol bayramini boshlaydimi yoki bu jahon chempionati ular uchun asab va sabr marafoniga aylanadimi?
